काठमाडौं -  मध्यपहाडी भेगका किसानहरूका लागि वर्षौंदेखि बाँदर, बँदेल र दुम्सीजस्ता वन्यजन्तुबाट बाली जोगाउनु नै सबैभन्दा ठूलो चुनौती बन्दै आएको छ। रगत-पसिना बगाएर लगाएको मकै, गहुँ र तरकारी बाली वन्यजन्तुले क्षणभरमै सखाप पारिदिँदा कतिपय किसानहरू खेतीपाती नै छाडेर पलायन हुन बाध्य भएका छन्। तर, यही विकराल समस्याको दिगो समाधानका रूपमा अहिले टिमुर खेती एक अचुक अस्त्र साबित हुन थालेको छ।

टिमुरको बोटमा हुने तिखा काँडा र यसको कडा प्राकृतिक सुगन्धका कारण वन्यजन्तुहरू यसका नजिक पर्नै रुचाउँदैनन्। खेतबारीको छेउछाउ वा सामुदायिक वनको खाली जमिनमा टिमुर रोप्दा यसले वन्यजन्तुलाई बस्ती र बालीनालीसम्म आउन नदिने प्राकृतिक सुरक्षा कवचको काम गर्छ। जसका कारण किसानले रातभर जाग्राम बसेर बाली कुर्नुपर्ने बाध्यता हट्नुका साथै मानव र वन्यजन्तुबीचको द्वन्द्व पनि स्वतः कम हुँदै गएको छ।

वन्यजन्तुको उपद्रो रोक्ने मात्र होइन, टिमुरले ग्रामीण अर्थतन्त्रमा पनि गतिलो टेवा पुर्‍याएको छ। स्वदेशी तथा अन्तर्राष्ट्रिय बजारमा टिमुरको माग र मूल्य दुवै उच्च रहेकाले थोरै लगानी र सामान्य हेरचाहबाटै किसानहरूले मनग्ये आम्दानी लिन सक्छन्। यसरी टिमुरको व्यावसायिक खेतीले एकातिर सामुदायिक वनको संरक्षण र बन्जर जमिनको सदुपयोग गरेको छ भने अर्कोतिर किसानको जीवनस्तर उकास्ने भरपर्दो माध्यम समेत बनेको छ।